INGEZONDEN - De Luchtverkeersdienst Suriname behoort tot de meest cruciale instituten van ons land. Het is een organisatie waar veiligheid, verantwoordelijkheid en professionaliteit geen keuze zijn, maar een absolute vereiste. Juist daarom is het zorgwekkend dat er al langere tijd ernstige signalen komen vanuit de werkvloer over het functioneren van de leiding binnen deze dienst.

Binnen de organisatie wordt steeds nadrukkelijker de naam genoemd van de chef van de Luchtverkeersdienst Suriname. Medewerkers en aspiranten koppelen hem aan structurele problemen op het gebied van communicatie, personeelsbeleid en opleidingskansen. De rode draad in deze signalen: mensen voelen zich niet gehoord, niet begeleid en niet serieus genomen.

Communicatie is geen bijzaak in de luchtvaart

In de luchtvaart is communicatie letterlijk van levensbelang. Een chef die niet helder communiceert, geen richting geeft en onvoldoende luistert naar zijn mensen, ondermijnt niet alleen het werkklimaat, maar ook de veiligheid en toekomstbestendigheid van de organisatie.

Toch is dit precies waarover al langere tijd klachten bestaan. Besluiten worden onvoldoende toegelicht, vragen blijven onbeantwoord en beleid wordt onduidelijk uitgevoerd. Als aspirant heb ik dit persoonlijk meegemaakt: afspraken waren vaag, verwachtingen onduidelijk en feedback ontbrak. Dat creëert onzekerheid, frustratie en demotivatie — gevoelens die binnen een luchtverkeersdienst simpelweg niet thuishoren.

Jonge mensen worden tegengehouden

Een van de meest pijnlijke en zorgwekkende signalen is dat meerdere jonge kandidaten door de chef zijn afgezegd voor opleidingen en trainingen. Het gaat hier niet om ongeschikte personen, maar om gemotiveerde jongeren, vaak onder de 28 jaar, die bewust kozen voor een toekomst in de Surinaamse luchtvaart.

Sommigen van deze jongeren hadden met de juiste begeleiding 40 tot 50 dienstjaren kunnen opbouwen binnen deze cruciale sector. In plaats daarvan wordt hun ontwikkeling geblokkeerd. Dromen worden uitgesteld of zelfs volledig afgenomen — niet door gebrek aan talent, maar door keuzes en beslissingen aan de top.

Tegelijkertijd wordt er binnen de dienst gesproken over een tekort aan personeel. Die tegenstrijdigheid roept een fundamentele vraag op: hoe kan men spreken van schaarste, terwijl jonge Surinamers actief worden tegengehouden?

Twee jaar stilstand is geen detail

De opleiding zou twee jaar geleden starten. Vandaag zijn we twee volledige jaren verder.

Dat betekent:

         •       24 maanden onzekerheid

         •       24 maanden zonder duidelijk perspectief

         •       24 maanden waarin jonge mensen hun leven niet konden plannen

In die periode werd van aspiranten verwacht dat zij bleven “meelopen”, zonder startdatum, zonder garantie en zonder duidelijk toekomstpad.

Leven van SRD 5.000 – 5.600 is onmogelijk

Tijdens dit meelopen ontvangen aspiranten een vergoeding van ongeveer SRD 5.000 tot SRD 5.600 per maand — afgerond nog geen 100 euro. In de huidige economische realiteit is dit bedrag simpelweg onleefbaar. Huur, voeding, transport en gezinsverantwoordelijkheden maken dit onmogelijk.

Het is daarom logisch en menselijk dat jonge mensen tijdelijk ander werk zoeken om hun gezin te onderhouden. Zij vertrekken niet uit onwil, maar uit noodzaak. Toch wordt dit vertrek hen later kwalijk genomen. Wie terug wil komen zodra de opleiding daadwerkelijk start, krijgt te horen dat dit “niet kan” of als een fout wordt gezien.

Dat is onrechtvaardig. Niemand kan twee jaar — of langer — leven van SRD 5.600. Dat erkennen is geen zwakte, maar realiteitszin.

Terug willen komen mag geen straf zijn

Het cruciale punt is dit: deze jongeren willen deelnemen aan de opleiding. Zij willen leren, groeien en bijdragen. Dat zij tussentijds kiezen voor overleven mag nooit tegen hen worden gebruikt. Integendeel — het toont verantwoordelijkheid, volwassenheid en karakter.

Ministerie TCT: hoor uw mensen

De Luchtverkeersdienst Suriname valt onder het Ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT). Dit betekent dat het ministerie niet kan wegkijken. Als er twijfel bestaat over het functioneren van de chef van één van de belangrijkste organen van het land, dan is er maar één juiste stap:

-roep het personeel één voor één

-luister naar hun ervaringen

-maak een eerlijke analyse van het leiderschap

Als de chef zijn functie niet naar behoren kan vervullen, dan vereist verantwoordelijkheid dat hij plaats maakt voor iemand die dat wel kan. Niet uit wrok, maar uit liefde voor de dienst en de toekomst van Suriname.

Tot slot

Leiderschap draait niet om macht, maar om dienstbaarheid. Niet om tegenhouden, maar om opbouwen. Niet om dromen afnemen, maar om ze mogelijk maken.

De Surinaamse luchtvaart kan het zich niet veroorloven om jonge mensen te verliezen door slecht leiderschap, gebrekkige communicatie en onmenselijk beleid. Niet na twee jaar stilstand. Niet in deze tijd.

Het is tijd voor eerlijkheid.

Voor de jongeren.

Voor de dienst.

En voor de toekomst van Suriname.

Een ingewijde van de luchtvaartsector