INGEZONDEN - De openbare hoorzitting van oud-minister Bronto Somohardjo heeft pijnlijk blootgelegd hoe zwak en chaotisch het parlementair leiderschap van Ashwin Adhin momenteel is. De voorzitter van DNA hoort gezag uit te stralen, de orde streng te bewaken en boven de politieke partijen te staan. Maar tijdens deze hoorzitting leek Adhin eerder toeschouwer dan voorzitter. Interrupties liepen door elkaar, regels werden inconsistent toegepast en de vergadering veranderde geregeld in een politieke show zonder duidelijke leiding.
Bronto Somohardjo zelf slaagde er niet in om de indruk weg te nemen dat hij vooral bezig was met politieke schadebeperking in plaats van transparantie. In plaats van helder antwoord te geven op de ernstige aantijgingen, probeerde hij zichzelf neer te zetten als slachtoffer van een complot van oud-president Santokhi en anderen.
Vicevoorzitter van DNA, Ronnie Brunswijk, haalde die slachtofferrol echter stevig onderuit door publiekelijk te verklaren dat Somohardjo, in 2024, zélf om het CLAD-onderzoek had gevraagd. Daarmee viel een belangrijk deel van zijn verdedigingslijn in duigen.
Nog opvallender was het moment waarop DNA-lid Krishna Mathoera hem rechtstreeks vroeg of hij bereid is zich door een onafhankelijke rechter te laten toetsen om zijn naam te zuiveren. Een eenvoudige vraag die slechts met “ja” of “nee” beantwoord hoefde te worden. Maar Bronto Somohardjo draaide eromheen, verschool zich achter procedures en verwees naar de parlementaire commissie onder de WIPA-wetgeving. Dat ontwijkende gedrag spreekt boekdelen.
Wie jarenlang publiekelijk roept “geen boter op zijn hoofd” te hebben, hoort geen angst te tonen voor de rechtszaal. Integendeel, iemand die werkelijk overtuigd is van zijn onschuld, grijpt juist de kans aan om via een onafhankelijk rechterlijk oordeel alle beschuldigingen definitief van tafel te vegen. Bronto verklaarde eerder zelf tegenover de media dat hij vóór vervolging zou stemmen zodat de rechter zich over de zaak kon uitspreken. Nu het moment dichterbij komt, lijkt die bravoure plotseling verdwenen.
De kern van de zaak blijft daarom niet alleen de vraag of er daadwerkelijk fraude of machtsmisbruik heeft plaatsgevonden, maar ook waarom Somohardjo nu terughoudend lijkt wanneer het gaat om volledige juridische toetsing van de aantijgingen tegen hem. Wie werkelijk overtuigd is van zijn onschuld, zou de gang naar de rechter juist moeten omarmen om alle twijfels definitief weg te nemen.
De werkelijkheid is dat deze zaak allang niet meer alleen draait om mogelijke fraude of machtsmisbruik, maar ook om politieke geloofwaardigheid. De zogenoemde “halal-politiek” waarmee Bronto zich jarenlang profileerde, brokkelt steeds verder af onder het gewicht van beschuldigingen, tegenstrijdige verklaringen en openlijke ruzies binnen de coalitie.
Alsof dat nog niet genoeg was, verklaarde DNA-lid Genevievre Jordan dat Somohardjo, vicevoorzitter Brunswijk na afloop van de openbare vergadering voor “hond” zou hebben uitgemaakt in aanwezigheid van andere DNA-leden. Dat soort gedrag past niet bij de morele superioriteit waarmee hij zichzelf jarenlang presenteerde. Bronto Somohardjo, die anderen de maat nam over normen, waarden en integriteit, lijkt nu zelf verstrikt geraakt in politieke arrogantie, beledigingen en slachtofferpolitiek.
De harde realiteit is dat de veelbesproken halal-politiek van Bronto Somohardjo steeds meer begint te lijken op pure haram-politiek. Veel grote woorden over integriteit, maar zodra echte juridische toetsing dichterbij komt, vooral ontwijken, beschuldigen en politieke show opvoeren.
Idris Naipal
