INGEZONDEN - De eis om gewezen president Chan Santokhi te laten vallen als voorzitter van de Vooruitstrevende Hervormingspartij is geen principiele keuze, maar pure machtspolitiek. Onder zijn leiding zijn wél concrete stappen gezet. De RVI (Royalties Voor Iedereen) gaf elke burger van Suriname uitzicht op directe deelname in toekomstige olie-inkomsten, verankerd in artikel 41 van de Grondwet. Dat dit programma inmiddels is stopgezet, zegt veel over politieke wil en betrouwbaarheid. De grondconversie gaf burgers eigendom, zekerheid en toegang tot krediet – structureel beleid – is geen verkiezingsstunt.

Tegelijk moet worden erkend dat zijn communicatiedienst ernstig tekort schoot.  Beleidsresultaten werden onvoldoende uitgelegd en bereikten het volk niet effectief, waardoor waardering uitbleef en frustratie groeide. En ondanks alle kritiek: bij de verkiezingen van mei 2025 was Santokhi het DNA-lid met de meeste stemmen, namelijk 45.894 – een duidelijk signaal van persoonlijk draagvlak.

De vergelijking met de Nationale Democratische Partij is onvermijddellijk. Die bleef achter Desi Bouterse staan, zelfs na zijn veroordeling. Dit gaat niet om principes. Dit gaat om macht – en om wie bereid is die te grijpen, koste wat kost.

Een burger met geheugen