INGEZONDEN - Corruptie is duizenden jaren geleden ontstaan en heeft blijkbaar haar huidige vorm bereikt door de mens in zijn ontwikkeling te volgen. Wat betreft het fenomeen corruptie in Suriname kan zeker worden gesteld dat deze halverwege 2020 een vaart heeft genomen en heden ten dage één van de grootste bedreigingen van de samenleving is geworden.

Nagenoeg dagelijks maken kranten en/of andere media uitgebreid melding van één of ander corruptieschandaal in de overheidssfeer, die merendeels zijn te herleiden tot vriendjespolitiek, patronage, nepotisme etcetera en zich overwegend manifesteren in misstanden als (ambtelijk) machtsmisbruik, persoonlijk gewin, vriendjespolitiek, omkoping, smeergelden, verduistering, fraude en belangenverstrengeling; omkoping is overigens de meest voorkomende vorm van corruptie.

Inmiddels heeft corruptie zich als een hardnekkig structureel probleem in Suriname ontwikkeld, gezien de steeds meer naar buiten komende, het daglicht schuwende zaken betreffende onder meer verduistering van overheidsmiddelen en onrechtmatige gronduitgifte, zoals recent nog de kwesties bij Grassalco, Melkcentrale, Sociale Zaken en Volkshuisvesting, Politie, LVV, SLM en ga zo maar verder; ambtelijke omkoping vormt hierin de grootste bottleneck. Sterker nog, Suriname blijft nog steeds geteisterd door diverse vormen van corruptie, maar vooral door de lokale en internationale drugshandel en -smokkel.

Het vragen, aannemen en betalen van smeergelden komt overigens veel vaker voor in ontwikkelingslanden dan in beter ontwikkelde economieën. Echter, de meeste mensen die steekpenningen aanbieden, zijn vaak afkomstig uit welvarende landen; de gang van zaken in Suriname betreffende grote bouwwerken, bedrijven, nightclubs, hotels en appartementen in woonwijken spreekt ongetwijfeld voor zich.

Zonder de intentie om te generaliseren of een beschuldigende vinger uit te steken, mag zeker niet onvermeld blijven dat het tot dusver publiek geheim is dat bij het gros van de omkoopschandalen in Suriname ambtenaren het meest en vaakst zijn betrokken. Dit staat bekend als ambtelijke corruptie en wordt gevolgd door zowel douaniers als hooggeplaatste beleids- en regeringsfunctionarissen en politici; de eerlijken uiteraard niet te na gesproken.

Gezien de complexiteit van het fenomeen corruptie is het vooralsnog aannemelijk dat dit euvel nooit helemaal zal verdwijnen. Het is daarom zeer opvallend dat er landen zijn waar het corruptiecijfer heel laag is, terwijl er ook landen zijn waar de norm niet meer is bij te benen. Wel moet worden onderkend dat het een hels karwei is om transparant beleid te voeren als er tegelijkertijd uiteenlopende belangen van sponsoren, partijloyalisten, vrienden en families moeten worden behartigd.

Suriname heeft al decennialang te kampen met dit fenomeen, mede omdat het aan gekwalificeerde krachten en goede, sterke instituten ontbreekt; toch worden ervaren deskundigen vaak niet ingezet om partijloyalisten te kunnen accommoderen.

Mogelijke aanpak van de corruptie

Suriname is zeker nog niet verloren en een deugdelijke aanpak en bestrijding van corruptie is alsnog mogelijk, mits de regering met lef en voortvarendheid overgaat tot daadkracht, althans haar verkiezingsbeloften omtrent corruptiebestrijding terstond omzet in concrete daden. De diverse werkarmen van de overheid dienen onvoorwaardelijk te worden gereorganiseerd en zonder meer te worden versterkt met integer en deskundig kader, aangetrokken volgens objectieve maatstaven, waaraan bovendien de nodige bevoegdheden zijn toegekend.

De bestaande wet- en regelgeving dient, waar nodig, meteen te worden aangescherpt, terwijl de controlerende diensten en instanties belast dienen te worden met speciale taken en bevoegdheden, teneinde de moeilijke strijd tegen vooral corruptie, fraude, malversaties en omkoperij — maar vooral tegen het vragen, accepteren en aanbieden van smeergelden — daadkrachtig aan te gaan. Het verdient aanbeveling om, zeker in de beginfase, onafhankelijke externe bureaus als counterpart van de eigen deskundigen in te schakelen, omdat daardoor de kans groter is dat onderzoeksresultaten objectiever en vooral niet te beïnvloeden zullen zijn.

Hoe het ook zij, de regering dient steeds zichtbaarder en transparanter tegen corruptie op te treden, terwijl de voorlichting over zowel lopende onderzoeken als de resultaten van voltooide onderzoeken up-to-date moet zijn; vooral daadkracht, integriteit en een objectieve aanpak van zaken moeten duidelijk zichtbaar zijn voor de samenleving.

Voor het geval de Anticorruptiewet (S.B. 2017 no. 85) nadere aanpassing en aanscherping behoeft, is het raadzaam dat alle 51 DNA-leden hun goedkeuring daaraan geven. Corruptie is immers één van de grootste kernproblemen van ons land en dient daarom met wortel en tak te worden uitgeroeid. De bevolking heeft het grondrecht op een corruptievrije toekomst, reden waarom er serieus wordt gehoopt op een efficiëntere handhaving en controle daarop, zijdens de regering, ten voordele van land en volk.

Ter overdenking nog het volgende: “Breng corruptie tot zwijgen, voordat het jou tot zwijgen brengt.”

Suriname voorwaarts, corruptie eindigt waar eerlijkheid begint!!!

Roy Harpal