‘De politie is geen securitybedrijf.’ Woorden van Justitieminister Harish Monorath woensdag voor aanvang van de Raad van Ministers. Hij benadrukt dat de scholen er zelf voor moeten zorgdragen dat ze hun wachters hebben en dat hun conciërges verder worden versterkt. Dat schoolleerlingen elkaar met wapens (messen, scharen, houwers) aanvallen, schijnt tot een zeer ernstig probleem verworden te zijn.

Waar het voorheen op incidentele basis gebeurde, heeft het reeds geruime periode een structureel karakter aangenomen. Niet lang terug is een vader, die een leerling aansprak, neergestoken. Dergelijk gedrag wordt door de bewindsman aangeduid als ‘niet normaal.’ Het is van belang dat deze problematiek op interministerieel niveau wordt besproken en aangepakt. Het betreft het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (Minowc) in nauw overleg met het ministerie van Sport en Jeugdzaken, samen met het ministerie van Justitie en Politie.

Foutieve handeling goedpraten ‘omdat hij mijn neef of broer is’

Tijdens patrouillewerkzaamheden rijdt de politie vaak in de buurten waar scholen zijn gehuisvest. Luidruchtigheid en samenscholing na afloop van de school, tassencontrole: deze zaken worden op regelmatige basis door de politie aangepakt. Fout is fout. Iets wat de Justitie-topman bijzonder stoort, is wanneer een leerling een fout heeft begaan en deze wordt goedgepraat ‘omdat hij mijn neef of mijn broer is.’ Het wegverdoezelen van foutieve gedragingen zal het probleem niet helpen oplossen, wees Monorath erop.

‘Fout is fout.’ En foute handelingen dienen te worden afgestraft. Het is van belang om te weten waarom een kind zich niet veilig voelt op school en zich genoodzaakt voelt een wapen mee te nemen. In feite zou de school een veilige plek moeten zijn voor een leerling. Volgens de Justitie-topman wordt ‘het kind te weinig bij de naam genoemd.’ Het is van eminent belang dat indien een leerling zich schuldig heeft gemaakt aan strafbaar handelen, dit verwerpelijk wordt gesteld en wordt afgestraft.

Pad van dialoog biedt geen oplossing

Sedert de minister aan het bewind is gekomen, heeft hij meerdere conflicten op scholen meegemaakt, waar er werd gefilmd en kinderen met elkaar vechten. Al deze cases zijn met de ouders besproken. Tot nog toe is middels dialoog getracht om deze kwestie op te lossen. Echter blijkt dat slechts het pad van dialoog als oplossingsmodel niet heeft mogen resulteren in het minimaliseren van het aantal gevallen.

Integendeel, er is zich een trend aan het ontwikkelen, die afstevent op grotere problemen. Er zou geen beleidsmaatregel vanuit Justitie zijn om jeugdcriminaliteit en schoolgaande kinderen met criminele gedragingen structureel aan te pakken. Allen hebben beterschap beloofd, maar niemand is gestraft.

‘We geven voorlichting, maar kennelijk is het niet voldoende’

Recent hebben leerlingen er niet voor geschroomd een vader van een medeleerling neer te steken. Ook heeft zich recent een geval voorgedaan waarbij twee minderjarige meisjes van respectievelijk 15 en 16 jaar oud, van twee afzonderlijke scholen, elkaar niet kennen, beiden zelfmoord hebben gepleegd. Volgens bewering zou een van de meisjes tot zelfdoding zijn overgegaan omdat ze problemen thuis had, terwijl de ander gepest werd op school. De politie heeft haar eigen programma ontwikkeld, waarin ze voorlichting geeft aan scholen dat pesten en bullying een ernstige situatie kan opleveren.

‘We geven voorlichting, maar kennelijk is het niet voldoende, want deze problematiek blijft zich herhalen,’ stelt Monorath.