De situatie in het onderwijsveld is momenteel zeer gespannen. De teleurstelling in minister Dirk Currie (van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur) is de afgelopen maanden sterk toegenomen, wat heeft geleid tot protesten en een zichtbare uitstroom van ervaren krachten.

Leerkrachten, met name die aangesloten zijn bij de bonden zoals de BLTO (Bond van Leraren bij het Technisch Onderwijs) en het Syndicaat voor Onderwijsgevenden, geven aan dat de rek eruit is. De voornaamste knelpunten zijn het uitblijven van betalingen, gebrek aan empathie en het herwaarderingsproces.

Er is grote frustratie over achterstallige overuurbetalingen en het niet nakomen van financiële afspraken voor zowel vaste leerkrachten als parttimers. Bonden hebben publiekelijk verklaard dat de uitspraken van minister Currie getuigen van een gebrek aan begrip voor de dagelijkse realiteit en de economische nood waarin onderwijsgevenden verkeren.

Er wordt al langere tijd gevraagd om een versnelde implementatie van het herwaarderingsproces om de salarissen in lijn te brengen met de hoge kosten van levensonderhoud.

De teleurstelling vertaalt zich direct naar een verlies van menselijk kapitaal. Veel leerkrachten verlaten het onderwijs voor banen in het bedrijfsleven of de opkomende olie- en gassector, waar de verdiensten en secundaire arbeidsvoorwaarden aanzienlijk gunstiger zijn. De "braindrain" naar het buitenland (voornamelijk Nederland) blijft een hardnekkig probleem. Jonge en hoogopgeleide docenten kiezen voor zekerheid buiten Suriname. Vooral op technische scholen is de nood hoog. Wanneer ervaren praktijkdocenten vertrekken, komt de kwaliteit van het beroepsonderwijs direct in gevaar.

Eind januari 2026 escaleerde de situatie toen leerkrachten van de technische scholen het werk neerlegden. Leerkrachten zijn naar het kabinet van de president (Jennifer Geerlings-Simons) getrokken om een petitie in te dienen, omdat zij het vertrouwen in de minister hebben verloren. Er zijn afspraken gemaakt dat achterstallige gelden uiterlijk begin februari 2026 moeten zijn voldaan, maar de structurele onvrede over de "cultuur van middelmatigheid" en de werkdruk blijft bestaan.

De minister heeft zelf aangegeven dat hij streeft naar "excellentie" en af wil van middelmatigheid, maar leerkrachten stellen dat zij zonder de juiste middelen en een leefbaar loon deze standaard onmogelijk kunnen waarmaken.