Er zijn beschermde diersoorten in Suriname, waaronder de jaguar. Maar dezezelfde beschermde diersoorten vormen een bedreiging voor de leefgemeenschappen. Dit aspect werd gedurende de behandeling van het wetsproduct Duurzaam Natuurbeheer aan de orde gesteld door de fractieleider van de BEP, Ronny Asabina. Hij haalde voor de geest het geval van enkele jaren terug waarbij een kleine jongen van nog geen 9 jaar oud werd aangevallen door een jaguar. Deze jongen gaat nog steeds verminkt door het leven.

‘If ju sut wan tigri, ga je de bak in’

‘En if ju sut wan tigri, ga je de bak in,’ wees de volksvertegenwoordiger op het gevaar wanneer het heft in eigen handen wordt genomen. Middels bovenstaand voorbeeld trachtte de parlementariër aan te geven dat de bewoners met een groot probleem te kampen hebben in het binnenland. In westerse landen horen beschermde diersoorten thuis in reservaten, maar hier in Suriname leven ze in het wild. Aan de mensen wordt gezegd ‘je mag ze niet aanraken.’ Anders ben je in overtreding. Asabina vroeg om dringende aandacht voor deze kwestie waar er een zo goed mogelijke balans gecreëerd moet worden tussen de mensheid enerzijds en het ecosysteem anderzijds waar de beschermde diersoorten onder andere thuishoren.

Wat is rol, belang en noodzaak van Stinasu?

De parlementariër wees er verder op dat de stichting Natuurbehoud Suriname, Stinasu, niet genoemd zou zijn. Voor hem is het wel van belang om te weten wat de rol, het belang en de noodzaak is van Stinasu als deze wet is aangenomen en operationeel is. Bescherming van ecosystemen en habitat, deze zou van essentieel belang zijn, stelde Asabina voorop. Echter, deze zouden vaak over het hoofd worden gezien. ‘En het heeft te maken met wetten, ik wil niet zeggen die we importeren maar men houdt in onvoldoende mate rekening met de leefgemeenschappen,’ benadrukte de volksvertegenwoordiger.

Wet staat niet los van 20 miljoen donormiddelen

Er is een gezegde in het Surinaams ‘Te sneki e bet ju, te joe sjie worong joe frede,’ sprak de parlementariër en benadrukte hierbij dat men geen doekjes moet omwinden. Deze wet staat niet los van die 20 miljoen aan donormiddelen die zijn toegezegd. Echter, in de praktijk merkt hij dat wanneer het aankomt op donormiddelen, mensen die gejast en gedast gaan ‘na den man jat a moni.’ Zeker 60 tot 70 procent van het bedrag aan donormiddelen zou gaan naar management en consultancy. Volgens de BEP-fractievoorzitter zijn er tal van voorbeelden hiervan beschikbaar.

Donormiddelen moeten daadwerkelijk terecht bij doelgroepen

De parlementariër wil de garantie hebben dat die middelen daadwerkelijk terechtkomen bij de rechtmatige doelgroepen. Blijkt dat wanneer de voorstellen worden gepresenteerd, deze doelgroepen op zodanige wijze worden opgehemeld. Naar zeggen van Asabina worden ze zelfs ‘geadoreerd’ in het wetsproduct. Maar wanneer het op de realiteit aankomt, dan vissen deze doelgroepen achter het net. Ze zouden er absoluut geen voordelen uit halen, beklemtoonde de volksvertegenwoordiger.

Lijkt alsof artikel 8 en artikel 23 elkaar bijten

De parlementariër gaf gedetailleerd aan dat wanneer artikel 8 in relatie wordt gebracht met artikel 23 ‘lijkt het alsof ze elkaar bijten.’ Artikel 8 stelt dat gebieden waar Inheemsen en Marrons wonen beschermde gebieden zijn, terwijl in artikel 23 wordt aangegeven dat ze gebieden zouden moeten aanvragen. De volksvertegenwoordiger ziet graag dat genoegzaam beide artikelen worden geanalyseerd en aangepast.