INGEZONDEN - In dit artikel schrijf ik over de ziekte Chikungunya, die ik op 1 maart 2026 heb opgelopen. Van 25 februari 2026 tot en met 21 maart 2026 was ik weer in Suriname. Dit bezoek stond in het teken van aandacht schenken aan mijn dierbaren en mijn gesprekken met een aantal inwoners.

Bezoek 25 februari – 21 maart 2026

Het was heerlijk terug te zijn in Suriname, bij mijn moeder, bij mijn dierbare familieleden en bij mijn dierbare vrienden. In de eerste vijf dagen heb ik genoten van het heerlijke weer in Suriname en de gesprekken met familieleden, vrienden en de personen, die ik ook op de straten en in de winkels ben tegen gekomen. Ik was blij even weg te zijn van het koude weer in Nederland.

Op 1 maart 2026 kwam er een einde aan mijn blijdschap. De Aedes-mug had mij in het vizier en heeft mij geprikt. Wel beste mensen, al jaren kom ik in Suriname en nooit eerder heb ik de ziekte Chikungunya gehad. Van 1 maart tot 13 maart 2026 heb ik verschrikkelijke pijnen gehad. Daarna werden de pijnen milder. Ik mocht mij nog gelukkig prijzen in vergelijking met andere personen in Suriname, die ook besmet waren met dit virus. De verhalen, die ik hoorde waren niet mals. Over de pijnen, die ik had, wil ik met de lezers delen. De pijnen waren in mijn benen.

Vanaf mijn bovenbenen naar mijn enkels toe. De heftige pijnen waren in de bovenbenen. Het moment dat ik uit bed kwam was het verschrikkelijk. Ik stond naast het bed met “duizenden naalden” in de bovenbenen (zulke pijnen voel je!). De onderbenen en de enkels waren opgezwollen en pijnlijk. De heftige pijnen waren meer in de bovenbenen. Gelukkig had ik geen last van hoofdpijn en benauwdheid, Wel heel veel pijn aan mijn linkerarm. Van 1 maart tot en met 5 maart had ik geen koorts. Op 6 maart kreeg ik wel koorts en koude rillingen in de nacht.

De volgende ochtend was ik weer koortsvrij. Vanaf 13 maart 2026 kon ik weer redelijk functioneren. Het lopen ging wel moeizaam. Ik liep heel langzaam. Op 22 maart 2026 ben ik in Nederland aangekomen. In Nederland kwamen de pijnen weer terug. Twee dagen lang heb ik heftige pijnen gehad. Nu in beide armen en de onderbenen en de enkels. Begin mei 2026 waren de pijnen in de benen verdwenen. Het gaat gelukkig weer goed met mij.

Met dit artikel wil ik aangeven, dat duizenden personen in Suriname de ziekte Chikungunya hebben gehad. De mensen hebben ontzettend veel pijn geleden. Er zullen nog vele personen zijn , die nog pijn leiden van dit virus. Ik wil deze personen moed inspreken. Houd vol en geef niet op. Overwin deze ziekte.

Mijn moeder van 94 jaar was ook besmet met Chikunyunja. Het was heel erg met haar. Door haar wilskracht en haar geloof in Allah (God) heeft zij het gered.

De afgelopen maanden heb ik niets meer in de dagbladen over Chikungunya gelezen. Via de radio programma’s hoor je niets meer over Chikunyunja.

De vragen, die vele personen hebben, zijn:

-Zal Chikunyunya  in 2027weer een epidemie in Suriname worden?

-Welke maatregelen zal de Surinaamse overheid tijdig treffen?

Vele personen in Suriname en in het buitenland maken zich zorgen over de Chikungunya. De Surinaamse overheid heeft eind 2025 niet adequaat gehandeld om de bevolking te waarschuwen om maatregelen te treffen. Ook heeft de Surinaamse overheid nagelaten om meteen te spuiten.

Dennis Lapar

Directeur van Stichting FinanceSuriname