INGEZONDEN - De hevige regens van de afgelopen dagen hebben opnieuw blootgelegd dat minister Tsang niet geschikt is als minister van OWRO. Terwijl buurten onder water lopen en burgers met de gevolgen blijven zitten, ontbreken daadkracht, voorbereiding en structurele oplossingen. Wat het volk nodig heeft, is een minister die vooruitdenkt en problemen voorkomt, niet een minister die achter de feiten aanloopt

Toen minister Stephen Tsang nog in het parlement zat, wist hij precies waar het probleem lag. Volgens hem was de aanhoudende wateroverlast het gevolg van jarenlang falend beleid en achterstallig onderhoud onder voormalig minister Riad Nurmohamed. Structurele oplossingen bleven uit, burgers zaten telkens in het water en de regering moest dringend investeren in duurzame ontwatering, onderhoud van kanalen, pompgemalen en betere controle op infrastructuurprojecten. Dat waren zijn woorden toen hij heftig oppositie voerde tijdens DNA-vergaderingen.

Vandaag is Stephen Tsang zelf minister van Openbare Werken, Ruimtelijke Ordening (OWRO). Tijdens een persmoment voorafgaand aan een RVM-vergadering probeerde hij de huidige wateroverlast te verklaren door te stellen dat het grote regenseizoen “vijf weken eerder” is begonnen. Maar laten we eerlijk zijn, dat is geen verklaring, dat is een goedkope uitvlucht. Een doorzichtige smoes van hem om het bestuurlijk falen te camoufleren.

In een tijd waarin klimaatsverandering allang geen verrassing meer is, kan de minister zich niet verschuilen achter “onverwachte regenval”. Regeren is vooruitzien. Besturen betekent anticiperen op risico’s die al jaren bekend zijn. Wie pas wakker wordt wanneer buurten blank staan, auto’s vastlopen en gezinnen door vervuild water moeten waden, heeft de essentie van leiderschap niet begrepen.

Tien maanden lang zit minister Tsang hoog en droog op de paarse berm, terwijl de samenleving langzaam richting dezelfde problemen glijdt waartegen hij vroeger zo luid tekeerging. De echte vraag is daarom niet of het regenseizoen eerder begon. De echte vraag is, waarom ontbreekt het aan voorbereiding, visie en daadkracht? Waarom worden de verstopte afvoerbuizen, dichtgeslibde kanalen en slecht functionerende pompen nauwelijks aangepakt?

Toen Riad Nurmohamed minister was, schreeuwden Stephen Tsang en de NDP-achterban moord en brand dat het volk werd gestraft. Vandaag straft Tsang zelf de samenleving door haar letterlijk te laten verzuipen. En laten we de feiten niet verdraaien, de minister heeft in 10 maanden voldoende tijd gehad om preventieve maatregelen te treffen. Pas nu het water mensen hun woningen binnenstroomt, zien we haastige vergaderingen, nood-overleggen en de gebruikelijke politieke retoriek.

Terwijl bewoners dagelijks worden geconfronteerd met wateroverlast, blijven de voeten van de minister droog. Maar besturen draait niet om comfort. Het vraagt bereidheid om letterlijk en figuurlijk natte voeten te krijgen voor je volk. Niet alleen verschijnen bij cameramomenten, maar verantwoordelijkheid nemen vóór de crisis uitbreekt. Het probleem is allang niet meer alleen het water. Het probleem is een gebrek aan leiderschap, urgentie en uitvoering. En geen enkel seizoen kan dat verklaren.

Natuurlijk draagt ook de samenleving verantwoordelijkheid. Het dumpen van afval in trenzen en goten verergert de situatie aanzienlijk. Maar die realiteit ontslaat de overheid niet van haar kerntaak. De primaire verantwoordelijkheid ligt bij de minister die leiding geeft aan het beleid. Leiderschap betekent niet wijzen naar burgers wanneer het misgaat.

Leiderschap betekent verantwoordelijkheid nemen en tijdig handelen.  Ondanks het feit dat de vorige regering een financieel uitgehold land erfde, wist oud-minister Nurmohamed wél tastbare resultaten neer te zetten. Denk aan de bouw van de nieuwe brug over het Saramaccakanaal en het grootschalige opschonings- en baggerproject van het circa 25 kilometer lange kanaal. Projecten die de doorstroming en waterbeheersing structureel verbeteren. Minister, if joe no mang kenki a systeem, teki ontslag!

Idris Naipal