‘Dat wordt niet eens gedaan, dan moeten we hier een wet komen aannemen.’ Sprak NDP-parlementariër Jennifer Vreedzaam ietwat gepikeerd de afgelopen week in het parlement bij de behandeling van het wetsontwerp Duurzaam Natuurbeheer. De volksvertegenwoordiger doelde namelijk op de vele brieven die door haar zijn verzonden naar de regering en de Procureur-Generaal met betrekking tot het intrekken van onrechtmatig verkregen grondconcessies in de beschermde gebieden.

Privé particulieren met wurgcontracten

Het gebruik van natuurlijke hulpbronnen door de autochtone bewoners, stelde ze voorop. Het betreft zaken die zich voordoen binnen de leefgebieden. Als voorbeeld somde ze op, een hoogwaardig voedingsproduct de ‘ingi noto.’ Deze zou als een superfood worden beschouwd. Echter, privé particulieren met wurgcontracten vercommercialiseren deze producten. ‘Naar wie gaat de benefit sharing? Wie heeft er voordelen aan?,’ stelde ze retorisch de vraag.

Duidelijke invloed geldeconomie in Inheemse gemeenschap

De NDP-topper kaartte eveneens aan, de duidelijke invloed van de geldeconomie in de Inheemse gemeenschap. Het gaat om gevallen die ze persoonlijk heeft meegemaakt. Het Carolina gebied staat bekend als te zijn ananasgebied vanwege haar teelt van ananas. Het gaat om beschermde gebieden binnen het gebied. Echter, een groenhartbos staat tegenover een ananasproductiebos. ‘Gaan we de groenhartbos ook kappen voor vercommercialisering van de economie.’ Met dergelijke zaken wordt de lokale gemeenschap geconfronteerd, voerde de parlementariër aan.

‘God weet hoeveel krappabos er nog over is’

Die gebieden die worden geïdentificeerd, het is niet uit de lucht komen vallen dat bepaalde gebieden beschermd worden. Zulks is geschied op basis van traditie, regelgeving, en kennis, beklemtoonde de volksvertegenwoordiger. Ook met betrekking tot het krappabos. ‘God weet hoeveel krappabos er nog over is in West-Suriname.’ Volgens Vreedzaam is van eminent belang dat al de pijnpunten goed in overweging genomen moeten worden.