
‘We hebben niet zoveel wezen in Suriname, de meeste kinderen hebben wel ouders,’ werd gisteren beklemtoond door de minister van Justitie en Politie, Harish Monorath, voor aanvang van de Raad van Ministers. Het probleem dat zich voordoet is dat de ouders hun kinderen niet kunnen verzorgen of de nieuwe trend, niet willen verzorgen. Er is een nieuwe trend aan het ontwikkelen binnen de Surinaamse samenleving waarbij zowel de moeder als de vader weigeren om hun biologisch kind te verzorgen.
Ook moeders keren hun kinderen de rug toe
Het komt vaker voor dat de vaders niet omkijken naar hun kinderen, echter nu komt het voor dat ook moeders hun eigen kinderen de rug toekeren. Zo zijn er honderden kinderen die niet woonachtig zijn in tehuizen, maar wel worden verzorgd door kweekmoeders. Deze kweekmoeders hebben ook geen juridische titel of grond. De Staat gaat niet actief op zoek naar de ouders, beleid op grond van een wettelijke basis hiervoor is niet ontwikkeld. Waarover er wel een beleid is, is dat wanneer ouders een kind willen, er screening van het kind plaatsvindt.
Transformatie familierechterlijke aangelegenheden
De Justitieminister legt uit dat indien ouders komen met het volgende verzoek: ‘Ik wil dit kind hebben, dit kind is mooi,’ dit verzoek niet op basis van dergelijke gronden wordt gehonoreerd. Er vindt degelijk wel matching plaats, voor het identificatieproces. Van belang is dat al deze zaken opgenomen worden in het transformatieproces van familierechterlijke aangelegenheden dat het ministerie voor ogen heeft.
Binnenkort worden er documentaire programma’s vertoond om de samenleving bewust te maken betreffende de brandende kwesties binnen deze materie van pleegouders en adoptiegezinnen, benadrukte de Justitieminister.





