We zijn inmiddels vijf dagen in China en vandaag is voorlopig onze laatste dag in Beijing. Morgen vertrekken we namelijk naar een andere provincie. In de afgelopen dagen hebben we al ontzettend veel gezien. De dagen beginnen vroeg en eindigen laat, want de organisatie probeert zoveel mogelijk in de dagprogramma’s te stoppen.

Zo bezochten we onder andere het hoofdkantoor van JD.com, een webwinkelbedrijf met maar liefst 900.000 medewerkers. Toen ik dat hoorde, moest ik wel even slikken – dat zijn meer mensen dan er in heel Suriname wonen! Ook brachten we een bezoek aan de Communicatie Universiteit van China, waar we een kijkje mochten nemen bij de studierichting film en cinematografie. Voor mij persoonlijk, gezien de branche waarin ik werk, was dat bijzonder interessant. Ik zag er antieke camera’s uit de jaren zestig en kreeg te zien hoe de technieken zich hebben ontwikkeld tot de meest geavanceerde camera’s van nu. Een echte aanrader voor elke professionele cameraman!

Een ander hoogtepunt was ons bezoek aan de robomall. Daar zagen we een siliconen vrouwrobot die de telefoon voor je kan opnemen, een robothond die op commando kwispelend naar je toe rent en zelfs een levensechte robotvis in een aquarium. Maar het meest indrukwekkend vond ik de medische robots. Deze zijn in staat om een complete hartoperatie uit te voeren zonder dat de arts fysiek aanwezig hoeft te zijn. De dokter kan gewoon vanuit zijn kantoor de operatie monitoren. Bovendien duurt zo’n ingreep met robots minder lang dan een traditionele operatie. Er zijn zelfs robots die knieschijven kunnen vervangen: normaal duurt dat twee tot drie uur, maar met robots slechts één uur. Inmiddels heeft de Chinese overheid toestemming gegeven en maken verschillende ziekenhuizen al gebruik van deze technologie.

Onze hele groep was diep onder de indruk van het niveau en de snelheid van de technologische ontwikkelingen die we hier te zien kregen. De dag sloten we af met een rit in een robotaxi. Het was wel even wennen om midden in het drukke verkeer van Beijing in een auto te zitten zonder bestuurder. Het zet je aan het denken: wat voor robots zullen er allemaal nog komen, en vooral – wat betekent dat straks voor ons, de mens? Ik denk dat we daar voorlopig nog geen antwoord op hebben.

Maar goed, morgen checken we uit en vliegen we naar een andere regio. Ik ben erg benieuwd wat ons daar weer te wachten staat.

Gail Eijk