NDP-parlementariër Ebu Jones heeft de buitengewone openbare vergadering die gisteren was belegd in verband met de komst van het Koninklijk echtpaar uit Nederland, Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima, niet bijgewoond. De parlementariër bevond zich wel in het gebouw van de Nationale Assemblee en op het terrein, maar niet in de zaal waar er vergaderd is geworden.

Naar zijns inziens is de komst van het Koninklijk echtpaar een indicatie dat de intentie aanwezig is om de relatie tussen Suriname en Nederland te versterken en te verbeteren. ‘Dat moeten we natuurlijk toejuichen,’ beklemtoont de volksvertegenwoordiger. Ongeacht dat het een regering is met een NDP-signatuur, het nationaal en strategisch belang dat voorop is gesteld, laat hij deze kwestie over aan de president.

‘We kennen die gevallen….’

Tegenover SUN legt Jones uit dat hij drie jaren geleden, toen hij in de oppositie zat, bij de komst van toenmalige premier van Nederland Mark Rutte naar Suriname, een bepaald standpunt had ingenomen. Door hem zou zijn aangegeven dat, gezien de omstandigheden en gezien de realiteit op dat moment, hij absoluut geen reden zag om in een hoerastemming te verkeren vanwege het bezoek van de toenmalige premier.

Hieraan gekoppeld geeft hij de volgende zaken aan: ‘We kennen dat debacle met betrekking tot die 19 miljoen euro. We kennen nog de gevallen met onze burgers wanneer ze naar Europa gaan en via Nederland reizen, hoe ze behandeld werden en nog steeds behandeld worden. We kennen de gevallen van onze handelaren met hun groentewaren en dergelijke. De behandeling die ze krijgen, waarbij hun groentewaren twee tot drie dagen op de haven moeten blijven alvorens ze ingeklaard worden met alle gevolgen van dien. We kennen de gevallen van de documenten, de dossiers die enig inzicht zouden kunnen geven over wat er precies in de jaren tachtig gebeurd is geworden.’ Deze dossiers zijn al 60 jaren weggezet, niemand heeft toegang tot deze dossiers. Maar wat we wel zien gebeuren, is dat Nederland wel ruimte geeft aan wetenschappers vanuit Nederland om een kijkje te nemen in die documenten om van daaruit een verhaal te schrijven.’ Wat Jones enorm stoort, is waarom Nederland onze Surinaamse deskundigen geen toegang verschaft tot die documenten.

Houding naar Nederland blijft hetzelfde als 3 jaren terug

Jones blijft erbij dat zijn houding naar Nederland hetzelfde blijft als drie jaren terug. Hij heeft er bewust voor gekozen om niet aanwezig te zijn in de zaal. Waarom de volksvertegenwoordiger wel ervoor heeft gekozen om aanwezig te zijn in het gebouw en het terrein van de Nationale Assemblee, baseert hij op de convocatie die hij heeft ontvangen om aanwezig te zijn als volksvertegenwoordiger. ‘Drie jaren terug had ik ook een convocatie gehad, ik ben ook gekomen omdat het mijn verantwoordelijkheid is, maar ik hoef niet te participeren aan een vergadering waar ik niet achtersta,’ stelt Jones duidelijk.

Zaken zijn niet veranderd ten opzichte van 3 jaren geleden

Jones geeft in niet mis te verstane bewoordingen mee niet te staan achter een vergadering met de Nederlandse delegatie waarbij hij het gevoel heeft dat hij nog niet overtuigd is dat zaken veranderd zijn ten opzichte van drie jaren geleden. Als voorbeeld somt hij het volgende op: ‘Want die 19 miljoen euro hebben ze nog steeds in beslag genomen, de relatie met betrekking tot de mensen die naar Nederland willen gaan en die behandeling die ze krijgen is niet veranderd. Die documenten die voor 60 jaren achter slot en grendel geplaatst zijn, zijn nog steeds niet vrijgegeven aan de Surinaamse samenleving. Ja, wat voor houvast heb ik, ik heb geen houvast,’ verzuchtte de NDP-parlementariër.

‘Misschien ben ik de volgende keer de eerste’

Hij benadrukt dat het bovenstaande een persoonlijk standpunt van hem is als volksvertegenwoordiger en geen standpunt betreft van de fractie van de NDP, de partij waar hij deel van uitmaakt. De fractieleider van de NDP is bekend met zijn standpunt. Deze kwestie dient eveneens als voorbeeld dat het democratisch gehalte binnen de NDP op hoog niveau staat aangeschreven. Echter, de volksvertegenwoordiger besluit als volgt: ‘Dit is een start van een mogelijke verbetering van die relatie, en als er concrete acties en concrete stappen hieruit voortvloeien, misschien ben ik de volgende keer de eerste die op de voorste rij staat om zijn gasten te verwelkomen, maar tot nu toe heb ik er geen reden voor.’

Zie videoverslag SUN WEB TV: https://www.youtube.com/watch?v=AZDeqtuuSLw&t=2s