Elk jaar op 27 september wordt wereldwijd Wereldtoerismedag gevierd. Dit jaar staat duurzaamheid centraal. Zowel de Suriname Hospitality and Tourism Association (SHATA) als de Nationale Milieu Autoriteit (NMA) benadrukken dat duurzaamheid niet alleen een keuze is, maar een noodzaak voor de toekomst van Suriname als toeristische bestemming. Suriname positioneert zich internationaal als een groene, ongerepte bestemming met bossen, rivieren en culturele gemeenschappen, zegt NMA-directeur Vanuessa Gefferie. “Alleen door deze rijkdom duurzaam te beheren, kunnen we de economische voordelen benutten.” Voor SHATA-voorzitter Egon von Foidl is duurzaamheid wereldwijd een sleutelbegrip in toerisme dat in elk onderdeel van de bedrijfsvoering prioriteit moet krijgen.

Steun voor duurzaamheid

Binnen de SHATA wordt duurzaamheid ondersteund via kennisdeling, trainingen en partnerschappen. Zo werd onlangs een intentieverklaring getekend met de Caribbean Agriculture Health and Food Safety Association (CAHFSA), een Caricom-organisatie die trainingen aanbiedt rond voedselveiligheid en duurzaamheid. Deze trainingen zullen beschikbaar gesteld worden aan de leden.

Hiernaast zijn verschillende hotels bezig met internationale duurzaamheidscertificering. Zo hebben de hotels van de Torarica Group reeds het Green Key-certificaat van de Foundation for Environmental Education (FEE), een organisatie die erkend is door UNEP, het milieubureau van de Verenigde Naties.

Courtyard by Marriott zit in het traject om dit groene waarmerk te krijgen. Von Foidl: "We stimuleren onze leden om hetzelfde te doen. Dat betekent concreet werken aan afvalbeheer en duurzame besparing van energie en water." Bedrijven kunnen volgens de NMA inderdaad dergelijke maatregelen treffen, maar los daarvan kunnen ze ook minder plastic gebruiken en hun inkopen doen bij lokale producenten.

De NMA ziet voor zichzelf vooral een toezichthoudende rol. "Alle toeristische projecten die een impact hebben op het milieu, moeten voldoen aan de Milieuraamwet en een milieueffectenanalyse ondergaan. Zo houden we de schade voor natuur en gemeenschappen minimaal”, stelde Gefferie.

Uitdagingen en kansen

Voor SHATA is afvalbeheer de grootste uitdaging op weg naar duurzaamheid. Roma Khubani, sustainability director bij Marriott, wijst erop dat Suriname geen grootschalig recyclingsysteem heeft. “Daardoor gaat het meeste afval naar de vuilstort en dat maakt duurzaam werken lastig."

Andere uitdagingen zijn er volgens Von Foidl bij infrastructuur, immigratie en de omvang van en afhandeling op de Johan Adolf Pengel Internationale Luchthaven. “Als we deze zaken niet op orde krijgen, heeft het weinig zin om het land te promoten.” Gefferie ziet de grootste uitdaging in het vinden van balans tussen de economische en ecologische belangen die botsen. “Maar door overleg, transparantie en samenwerking kunnen we dat overwinnen.”

Door regen- en afvalwater te hergebruiken, energiezuinige systemen te installeren en alternatieve energie te benutten, kunnen bedrijven kosten besparen. Voor Gefferie ligt de kans voor Suriname in het uitdragen van duurzaamheid als merk, omdat onze ongereptheid ons sterkste wapen is.

De toekomstvisie

In de komende vijf tot tien jaar zet de SHATA Suriname wereldwijd op de kaart. Het nieuwe bestuur zal de focus niet zozeer leggen op de Nederlandse markt, maar zal Suriname ook presenteren op andere grote internationale beurzen. “We moeten niches zoals birdwatching, sportvissen, cultuur, eten en muziek veel sterker promoten”, zegt Von Foidl. Khubani vult aan: “Door te werken aan duurzaam toerisme en ons te profileren als een duurzame hotspot, zullen we meer ecotoeristen naar ons land aantrekken.” De NMA verwacht dat Suriname spoedig erkend wordt als green destination in Zuid-Amerika.

Beide organisaties eindigen met een duidelijke oproep aan ondernemers in de toerismesector. Von Foidl benadrukt dat duurzaamheid geen modewoord is, maar een essentiële voorwaarde om het toerisme in Suriname toekomstbestendig te maken. Voor Gefferie geldt dat investeren in duurzaamheid niet moet worden gezien als een verplichting, maar juist als iets dat loont -zowel voor het milieu als voor de sector zelf.