De Nationale Assemblée (DNA) heeft dinsdag 7 oktober 2025 met algemene 36 stemmen de gewijzigde Wet op de Staatsschuld aangenomen. De wijziging van de wet (S.B. 2002 no. 27, laatstelijk gewijzigd bij S.B. 2023 no. 51) moet zorgen voor verdere professionalisering en consolidatie van het staatschuldenbeheer.

De wetswijziging verankert de tijdelijke overschrijding van het schuldplafond per juli 2025 en biedt de regering ruimte om, ten behoeve van de begrotingsfinanciering, nieuwe leningen aan te gaan. Volgens parlementsvoorzitter Michael Adhin draagt het parlement met deze stap bij aan de macro-economische stabiliteit van het land.

“We hebben meer parlementaire goedkeuring afgedwongen en een planmatige sanering,” aldus Adhin. “Elke overschrijding van het obligoplafond kan voortaan alleen onder strikte voorwaarden en met een duidelijke schuldstrategie plaatsvinden.”

Adhin benadrukte verder dat artikel 28 van de wet een beperkte overgangstermijn bevat, wat volgens hem een signaal is van begrotingsdiscipline en tijdige schuldnormalisatie. Ook introduceert artikel 18 de functie van een plaatsvervangend Administrateur-Generaal, om de continuïteit van het staatschuldenbeheer te waarborgen.

Breed gedragen wet

De wet werd ingediend doorRo ssellie Cotino, Ronny Asabina, Stanley Betterson, Bronto Somohardjo en Steven Reyme. Cotino sprak van een belangrijk moment van samenwerking: “Het doet me goed dat we als parlement gezamenlijk tot dit resultaat zijn gekomen. Kritiek, ook van buiten, heeft ons scherp gehouden.”

Volgens Rabindre Parmessar, voorzitter van de Commissie van Rapporteurs (CvR), verliep de behandeling in een sfeer van rust en inhoudelijke discussie.

CvR-lid Asiskumar Gajadien riep het parlement op tot verantwoordelijkheid: “We moeten voorkomen dat er zó veel wordt geleend dat de samenleving extra druk ervaart.”

Mede-initiatiefnemer Jerrel Pawiroredjo waarschuwde voor “gematigd optimisme”: “Hoe positief de verwachtingen ook zijn, er moet nu strikte begrotingsdiscipline worden gehandhaafd.”

Ook Stanley Betterson sprak van een “unicum” in de parlementaire samenwerking, terwijl Steven Reyme benadrukte dat luisteren naar elkaar tot wijsheid leidt. “We zullen nooit onze controlerende taak opgeven,” verzekerde Reyme.

Volgens Ronny Asabina verliep het proces soepeler dan verwacht: “Dat is het resultaat van een coöperatieve opstelling en partijoverstijgend werken.”

De Commissie van Rapporteurs bestond verder uit Jennifer Vreedzaam, Kishan Ramsukul, Ines Pané, Jeffrey Lau en Wedprekash Joeloemsing.