President Chandrikapersad Santoki beloofde de ambtenaren vorig jaar een loonronde in januari 2021. Echter, de president heeft zijn belofte niet waar kunnen maken. Imro Edam, voorzitter van de bond bij 's Lands Hospitaal, zegt desgevraagd aan Suriname U-News (SUN) dat er voor afgelopen maandag een vergadering gepland was met de regering. Echter, deze ging niet meer door. Edam geeft aan dat vanuit de regering is meegedeeld dat de vergadering op korte termijn wordt gehouden. Hij staat er vastberaden bij dat de verhoging komt. Ook wordt geëist dat de twk aan het salaris wordt geplakt. De redactie sprak ook Michael Miskin. De trekker van het CLO-Collectief wenst ‘on the record’ niets te zeggen over de kwestie van de loonronde. CLO-voorzitter Ronald Hooghart was niet bereikbaar voor commentaar.

Dat de verhoging zolang op zich laat wachten, ligt volgens hem aan Surinamers. “Het probleem ligt bij ons Surinamers”, benadrukt Edam. De vakbondsman legt uit dat hij na observatie en evaluatie tot deze conclusie komt. Edam geeft aan dat Suriname gezegend is met alle grondstoffen zoals goud, diamant, aardolie en gassen. Desalniettemin gaat het volgens hem niet goed met het land. Hij stelt dat het niet ligt aan Santokhi of Bouterse, maar sinds 1975 aan de Surinamers zelf. “We durven niet om op te komen voor hetgeen ons toekomt, wat geschapen is door de lieve Heer. Heb je wel iemand die dat durft te doen, heb je weer dezelfde Surinamers die je dwarsliggen met alle gevolgen van dien”, merkt Edam op.

Twee tot drie keer heeft CLO de ambtenaren opgeroepen om de straat op te gaan. Echter, maar een klein deel kwam opdagen. Edam geeft aan dat het voornamelijk ging om gezondheidsmedewerkers. Hij benadrukt dat de oplossing bij het individu ligt en dat men moet beseffen dat wanneer iemand opstaat om wat te doen, het is om te ondersteunen. “Als veel Surinamers mij zouden begrijpen, zou het anders zijn”, geeft Edam aan.

Het feit dat Suriname amper 600.000 inwoners heeft en meer dan 40 politieke partijen, honderden gemeenten en zelf vakbondsleiders die het vakbondswerk dwarsbomen, zegt volgens de vakbondsman veel. “Maar ze zijn allemaal slachtoffers van het geheel. En dat is het probleem in Suriname. Ik durf wel die stap te nemen om het aan te gaan. Ik zal niet zeggen dat ik het zal veranderen, maar er moet iemand zijn en daarvoor ga ik wel” zegt Edam. Hij merkt op dat er altijd eerst naar de persoon wordt gekeken die opkomt in plaats van het belang. Ondanks de vele tegenslagen is de vakbondsman vastberaden een legacy achter te laten en het voortouw te nemen. “Ik ga mijn stem goed laten horen, maar wanneer de tijd daar is om de ambtenaren op te roepen voor ondersteuning, zal het aan hun liggen.”