Gedurende het programma LALA op SUN WEB TV werd aan de economen Winston Ramautarsing en Iwan Poerschke de vraag gesteld hoe realistisch de verkiezingsbeloften zijn over economische groei en sociale verbeteringen. Ramautarsing gaf hierop zijn visie: ‘Ik ben al keihard hierin, het is gewoon belazerij. Alle mooie dingen die worden beloofd, is gewoon belazerij.’ Hij beklemtoont dat er prioriteiten gesteld dienen te worden om met de schaarse middelen die beschikbaar zijn, zaken te realiseren voor het volk. Zaken die het volk echt nodig heeft. Als voorbeeld somde hij op dat het volk absoluut geen zesbaanswegen, trams, treinen, bruggen en duizenden woningen nodig heeft.
Wat het volk wél nodig heeft, betreft kleinschalige projecten die kunnen resulteren in verbetering. De econoom sprak in termen van ‘met weinig geld en veel bestuur en slimheid overbruggen totdat we wat meer geld hebben.’ Als een van de belangrijke speerpunten somde hij op: het stimuleren van het bedrijfsleven om sterker te worden en in aanloop naar de olie- en gasinkomsten alvast te kunnen groeien om meer te verdienen uit deze enorme bron van inkomsten. Hij waarschuwde ervoor: ‘Anders gaat die olie en gas aan ons bedrijfsleven voorbij.’ Alhoewel er veel geld bij de overheid gaat zijn, gaat het bedrijfsleven, de economie, achterlopen, wat altijd het geval is.

Toerisme peperduur in Suriname

Poerschke nam als voorbeeld de sector toerisme. Er wordt al tientallen jaren gesproken over het stimuleren van de toerismesector in Suriname. ‘En die sector groeit maar niet.’ Er zijn een aantal zaken die hieraan ten grondslag liggen, en dat verduidelijkte de econoom. Op de eerste plaats is er geen analyse gemaakt op welke wijze de sector te verbeteren, vergroten en te moderniseren. Als tweede punt somde hij op: ‘Het is véél te duur.’ Wanneer een toerist naar Suriname komt en naar het binnenland moet gaan, moet hij echt achter zijn oren krabben of hij die USD 500 wil uitgeven om enkele dagen op welk ressort dan ook in het binnenland te verblijven. Indien de toeristen willen gaan uiteten op een locatie als Torarica, in dergelijke gevallen kan Poerschke zich prima indenken dat hij een internationale prijs betaalt voor zijn avondje. Maar niet wanneer hij naar een willekeurig restaurant gaat in Suriname en een prijs moet betalen waarbij hij een vergelijking maakt met een goed geoutilleerd bedrijf in de wereldstad Amsterdam (Nederland), waaruit blijkt dat hij in Nederland minder moet betalen. Onomwonden geeft Poerschke aan dat er geen plan en structuur is om het toerisme in Suriname te verbeteren en goedkoper te maken.

 Zie videoverslag SUN WEB TV: https://www.youtube.com/watch?v=xVjr4HAeRCM&t=42s